Remco Campert leest
Remco Campert las voor uit eigen werk op De Nachten in 2007 en daar hebben wij beelden van …
Remco Campert las voor uit eigen werk op De Nachten in 2007 en daar hebben wij beelden van …
Codadag Poëziezomer Watou
2 september
Eddy van Vliet (1942-2002) debuteerde op 22-jarige leeftijd met Het lied van ik (1964) en publiceerde daarna nog een tiental bundels, waaronder Na de wetten van Afscheid & Herfst (1978) en Glazen (1979). In de bundel Jaren na maart (1983) schreef Van Vliet zich een patent toe op de romantisch-elegische poëzie. Vier jaar na die publicatie liet Van Vliet De Binnenplaats (1987) verschijnen. Kort voor zijn dood publiceerde hij Vader (2001) waarin de zoon de vader smeekt dat lange gedicht te aanvaarden en desnoods tegen te spreken. Zijn Laatste gedichten verschenen bibliofiel bij de Carbonileum Pers (2003). Bij het Poëziecentrum publiceerde hij belangrijke bloemlezingen die diverse herdrukken kenden: Dichters van Nu 2 (1992), Tussen Droom en daad - de 200 bekendste gedichten uit de Vlaamse poëzie van de Middeleeuwen tot nu, Geen dag zonder liefde - 100 jaar Nederlandse liefdespoëzie uit Noord en Zuid.
Van Vliet was redacteur van de tijdschriften Yang, Kentering en Het Nieuw Vlaams Tijdschrift. Hij werd bekroond met o.a.de Arkprijs van het Vrije Woord (1971), de Jan Campertprijs (1975) en de Prijs van de Vlaamse Gemeenschap (1990).Ook in Nederland was er veel belangstelling voor zijn werk en hij was er actief in diverse culturele milieus.
Na zijn dood in 2002 werd de as van Van Vliet, volgens zijn eigen wens, verstrooid in Watou. Met deze verrassende vorm van verdwijnen, trok de dichter een ultieme ellips door van zijn werk tot zijn dood.
Vijf jaar na zijn dood wil de vzw Poëziezomers met deze hommagedag bevestigen dat Eddy van Vliet niet uit het literaire landschap is verdwenen. Uitgangspunt van deze hommage vormt de uitgave van de Verzamelde gedichten bij De Bezige Bij. Het editiewetenschappelijk onderzoek dat aan de basis ligt van deze leeseditie werd bij het Centrum voor Teksteditie en Bronnenstudie (CTB) van de KANTL uitgevoerd door Christophe Van der Vorst en Els Van Damme o.l.v. Yves T’Sjoen (UGent). Acht dichters uit Nederland en Vlaanderen lezen tijdens het evenement zowel voor uit dit verzameld werk als uit eigen werk.
De optredende dichters zijn:
Benno Barnard
Anneke Brassinga
Remco Campert
Paul Demets
Stefan Hertmans
Stefan Hertmans
Anton Korteweg
Koen Stassijns
De presentatie is in handen van Piet Piryns. Voor de muzikale omlijsting zorgt de
Portugese zangeres Lula Pena die fado’s zingt.
Praktisch
Locatie: Sint-Bavokerk Watou
Uur: 16u00
Toegangsticket: € 7. Tijdig overschrijven via bankrekeningnummer van: Poëziezomers Watou vzw: 738-3191302-24; IBAN:BE 81 7383 1913 0224; BIC:KREDBEB
De NMBS legt op 2 september een poëzietrein in vanuit Antwerpen naar Poperinge - Watou. Tijdens de reis lezen diverse dichters.
Vertrek:
Antwerpen-Berchem om 10.17u.
Gent-St.-Pieters om 11.01u.
Kortrijk om 11.23u.
Aankomst in Poperinge om 11.45u.
Bus vanuit Poperinge naar Watou om 11.50u.
De avondtrein vertrekt om 19.49u. in Poperinge
Aankomst Kortrijk om 20.32u.
Aankomst Gent om 21.01u.
Aankomst Antwerpen-Berchem om 21.44u.
Het combiticket treinreis-toegang hommage bedraagt € 5. Men moet wel vooraf inschrijven op het rekeningnummer van de Poëziezomers Watou vzw met vermelding van aantal personen en plaats van vertrek. Na de overschrijving ontvangt men een bevestigingsmail die dient als ticket voor de poëzietrein en voor de hommage.
Op 2 september is de tentoonstelling “Een lek in het zwijgen: noise” uitzonderlijk toegankelijk van 10u00 tot 20u00.
De “Hommage Eddy van Vliet” wordt georganiseerd door de vzw Poëziezomers i.s.m. De Bezige Bij, het Poëziecentrum en de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal-en
Letterkunde.
Meer informatie :
Poëziezomers – Kunstzomers Watou vzw
Kapelaanstraat 2, B-8978 Watou
T/F +32 (0)57 388 093 / +32 (0°499 233424
E info@poeziezomerswatou.be
http://www.poeziezomerswatou.be
Bron: Poëziecentrum
![]()
Ik geloof dat ik door een opmerking Arne Pauwels van In Letterland anders ben beginnen kijken naar de berichtgeving over literaire prijzen. Volgens mij klopt de observatie wel: in de Vlaamse pers wordt het nieuws vaker wel dan niet gebracht als een match België-Holland. Of de verklaringen die Pauwels voor dat fenomeen aandraagt steek houden is weer een andere kwestie. Maar het is in de Vlaamse berichtgeving blijkbaar vaak minder belangrijk wie genomineerd werd, dan wel hoeveel Vlamen genomineerd werden. Nu dus ook weer in De Standaard over de Libris prijs 2007: “Drie Vlaamse auteurs op longlist Libris Literatuur Prijs”.
Maar goed: er waren 160 inzendingen, elke genomineerde vangt 2.500 euro, en de winnaar ziet uiteindelijk 50.000 euro in zijn/haar richting schuiven
De genomineerden:
Voor alle info zie:
http://www.libris.nl/librisprijs/content_librisprijs_Start.asp
Op 13 oktober weten we wie op de zogenaamde toplijst van de AKO literatuurprijs 2006 zal staan. Dat kunnen drie tot maximaal zes auteurs zijn. De winnaar kennen we pas op 10 november. Uiteindelijk zal het iemand zijn wiens boek verkozen wordt boven dat van de 344 andere inzendingen, iemand die een prijs van 50 000 euro in de wacht sleept. Spannend, maar de 22 auteurs die een plaatsje op de zogenaamde tiplijst hebben, krijgen daardoor ook nu al erkenning voor hun werk. Dit jaar gaat het om: Gerbrand Bakker, Bernlef, Stefan Brijs, Remco Campert, Kees ’t Hart, Ben Knapen, Piet Meeuse, Ann Meskens, Hans Münstermann, Joris Note, Frits van Oostrom, Rascha Peper, Marja Pruis, Joyce Roodnat, Peter Terrin, Manon Uphoff, Dimitri Verhulst, Jacq Vogelaar, L.H. Wiener, Tommy Wieringa, Christiaan Weijts, Henk van Woerden.
Tot 13 oktober een achterplatkennismaking met het boek van de Vlamingen op deze lijst, vandaag Hoe ik mijn horloge stuksloeg van Joris Note.
Joris Note debuteerde in 1992 met de autobiografische roman De tinnen soldaat. Daarna volgden twee verhalenbundels: in 1995 Het uur van ongehoorzaamheid en in 1999 Kindergezang, dat verschillende prijzen en nominaties kreeg. Zijn Timmerwerk (2002) stond op de longlist van de Libris Prijs, werd genomineerd voor de Literatuurprijs Gerard Walschap en bekroond met de Literaire prijs voor proza van de provincie Antwerpen.
Op de AKO tiplijst: Hoe ik mijn horloge stuksloeg
Een vrouw en een man ontmoeten elkaar op een afgelegen plaats. Allebei zijn ze aan het wachten, de vrouw beroepshalve, de man uit een soort treurnis. Ze vertellen elkaar verhalen. En ze praten met hartstocht over de wereld waarin ze leven, een wereld die alle vreemdheid buitensluit, ook de hunne. Ze komen in aanvaring met kunst en politiek, met schone gevoelens en schone taal; en met het kwaad, maar wat is het kwaad? Ze lijken het alledaagse geratel en gesnoef erger te vinden dan Dutroux of het terrorisme. Intussen schrijft de man beelden en ideeën op, en herinneringen aan een ver en soms beknellend verleden. Hij wil dat verleden loslaten,maar niet helemaal. Waarop wachten de man en de vrouw eigenlijk? En hoelang nog? Het wordt tijd dat ze in beweging komen. Hoe ik mijn horloge stuksloeg vertelt, zonder moralisme maar ook zonder lacherigheid, over wezenlijke dingen. Het vermengt op een speelse manier fictie en autobiografie, verhaal en beschouwing,taalplezier en taalwoede.
Joris Note, Hoe ik mijn horloge stuksloeg, De Bezige Bij, 2006
(hv)