Toen ik het een tijdje geleden, in de marge van de gedichtendagbundel, over het radioboek van Mark Boog had realiseerde ik me dat ik al wat achterop was geraakt met die radioboeken. Snel dus wat plaatjes van Tim Berne van de mp3 gegooid, radioboeken erin en treinen maar:

• In De hanger laat Benno Barnard de verarmde “landjonker” Rudolf aan het woord over zijn uit Moermansk afkomstige poetsvrouw, Marsja. Rudolf spreekt in fraaie volzinnen waarmee hij een ietwat grillig verhaal vertelt waarin nogal wat parentheses worden geopend, die later door de vlijtige zorg van de auteur ook weer netjes gesloten worden zodat die hanger uiteindelijk komt te hangen waar hij hangen moet.
• Het bestaat, het radioboek van Annelies Verbeke, is een heerlijk klassiek kortverhaal waarin redelijk uitgebreid en gedetailleerd niets gebeurt in het nietswaardige leven van de caissière Lindsey, hoewel in dagdromerij de verwachting en de hoop levendig worden gehouden. En op het eind begint het dan plots met overgave te sneeuwen. Dat soort van verhaal. Maar in plaats van het einde, liever het begin:
  

  Het bestaat. Onderweg naar haar werk fietst Lindsey over een duif. Per ongeluk natuurlijk. Ze wist niet eens dat zoiets kon. De vogel geeft geen kik. Nadat het wiel hem raakt fladdert hij onder het rechterpedaal vandaan door een wolk eigen veren. In zijn vlucht raakt hij even de punt van Lindsey’s schoen. Daarna stuitert hij rugwaarts over het aanpalende trottoir. Lindsey remt en kijkt ernaar.

• Kader Abdolah vertelt geen verhaal, maar draagt met Vergeten liedjes voor uit de rijke Perzische poëzie, hij gaat er zowaar bij neuriën in het Perzisch.
• Chris Van Camp die met De brief van Chris Van Camp wekelijks een van de interessantere columns heeft op het Klara blog, Ramblas, leverde met Mensen zoals wij, een gevoelige en grappige autobiografische schets die doet verlangen naar een langer uitgewerkte familiegeschiedenis.
• Al Galidi, je bent ervoor of niet, heeft het in Februari van Schiphol over de lotgevallen bij zijn aankomst op Schiphol als asielzoeker. Na negen jaar werd zijn asielaanvraag afgewezen, en wij maar denken dat het Belgische asielbeleid het ergste is van gans Europa.

Het overzicht:

Volgende week woensdag (25/04/2007) kan je in de Handelsbeurs in Gent naar “Verrukte Monden”, een voorstelling rond de Gentse symbolisten in het kader van het Timefestival.
Eva Cox, Benno Barnard, Hafid Bouazza, Bernard Dewulf en Ilja Leonard Pfeijffer kiezen gedichten van Gentse symbolisten (Emile Verhaeren, Georges Rodenbach, Charles Van Lerberghe, Karel Van de Woestijne, en Maurice Maeterlinck) en geven er een persoonlijke interpretatie aan.

Ter gelegendheid van deze voorstelling wordt ook een bloemlezing uitgegeven. Dat boekje krijg je voor slechts 1 euro in de boekhandel met de bon die je kan downloaden op de website van het Timefestival.

Meer over Gent en de symbolisten vind je bij De papieren man.

Verrukte Monden
In de Handelsbeurs, Gent op woensdag 25 april om 20u15
Info & Reservatie: 09 225 22 25 of shop@poeziecentrum.be

• Marco Antonio Campos (Mexico-stad, 1949) is dichter, romancier en verhalenschrijver, essayist en vertaler. Hij publiceerde de gedichtenbundels Muertos y disfraces (Doden en vermommingen, 1974), Una seña en la sepultura (Een teken op het graf, 1978), Monólogos (Monologen, 1985), La ceniza en la frente (De as op het voorhoofd, 1979), Los adioses del forastero (Het vaarwel van de vreemdeling, 1996) en Viernes en Jerusalén (Vrijdag in Jeruzalem, 2005) waarvoor hem in Spanje de ‘Casa de América’-prijs van uitgeverij Visor werd toegekend. De Mexicaanse uitgeverij El Tucán de Virginia publiceerde in 1997 zijn Poesía reunida (Verzamelde poëzie, 1970-1996). In 2004 werd hem in Chili de eremedaille bij de honderdste verjaardag van Pablo Neruda toegekend.
  In de lente van 2005 verbleef Marco Antonio Campos gedurende twee maanden in Vlaanderen (Antwerpen en Vollezele); hij nam toen deel aan het Antwerpse poëziefestival ‘Dichters in het Elzenveld’.
  Samen met Stefaan van den Bremt zorgde hij voor een Spaanse vertaling van een bloemlezing zeven Vlaamse dichters (Roland Jooris, Leonard Nolens, Miriam Van Hee, Stefan Hertmans, Luuk Gruwez, Benno Barnard, Stefaan van den Bremt) die, onder de titel Más allá de mis manos, in 2006 bij de Mexicaanse uitgeverij Colibrí is uitgekomen.
  Voorjaar 2007 verschijnt bij uitgeverij P in Leuven een door vertaler Stefaan van den Bremt samengestelde bloemlezing uit Campos’ poëzie, getiteld Geen plek die de mijne is.
• Als ik het goed heb gezien zijn de afmetingen van de halsbandlemming tussen twee afleveringen sterk geëvolueerd. Een halsbandlemming kan nu nog “ongeveer 3,2 tot 8,1 centimeter lang” worden in plaats van “9,4 tot 11,1 centimeter” en ook het gewicht is teruggelopen, nog slechts “8,53 tot 13,13 gram” in plaats van “17,65 tot 20,48 gram zwaar”. Maar de ziel van dit angstige diertje is dezelfde gebleven:

  XVII. Je moet op zoveel mogelijk paarden tegelijk wedden. Ook al lijken het aanvankelijk ezels.

  XVIII. Grauw en stinkend als wapperend mensenvlees hangt je te lang uitgestelde debuut droog aan de haak. Te wachten tot je navel scheurt.

  XIX. Trek je jeugd als een volstrekt onbelangrijke roman vacuüm. Verkoop je vrienden nu er nog vlees aan zit.

• Gedichten ook nog van Bert Lema
• En van Sander de Vaan

Interessante lectuur via De Contrabas, over de nog te verschijnen vertaling van The Waste Land door Paul Claes en over het nawoord bij die vertaling, waarin Paul Claes blijkens een interview met Philip Hoorne in Knack aangeeft de code van The Wast Land “gekraakt” te hebben. In tegenstelling tot wat u tot nu toe dacht, gaat The Waste Land immers over “een biecht van Eliot over zijn echtelijke zorgen”. Benno Barnard, ook al in Knack, reageert :

Het lijkt wel of Paul Claes gelooft dat de grote hermetische gedichten uit onze geschiedenis producten van een of andere geheimleer zijn, die vele decennia stof liggen te vergaren, in afwachting van hun ontsluiering door een Indiana Jones. Wat een raar, met de poëzie strijdig idee van poëzie draagt hij daarmee uit. De gedachte dat de lezer een gedicht moet oplossen – dat is nu net de onschuldige pathologie waarvan je een onervaren poëzielezer probeert te genezen. Een gedicht is een sleutel zonder huis erbij.

Het is bijna zondag 1 oktober. Hieronder een (onvolledige) lijst van deelnemers aan het literaire luik van 01/10, gerangschikt in orde van binnenkomen bij de organisatoren. Bart Moeyaert neemt deel met een gedicht, en hoort dus ook op deze lijst. Op Parlandoooooh kunt u lezen wie er die zondag in Antwerpen het woord tot de bevolking richt. Of er wat met het materiaal van de andere schrijvers en dichters gebeurt, weet ik niet. Dat zal allemaal nog in de pijplijn zitten, vermoed ik. Op de website van 01/10 lees ik dat de 95 berichten aan de bevolking van evenveel auteurs vanaf 26 september verspreid worden onder alle geschreven media. De boekenbijlagen van De Morgen en De Standaard maken deze week geen melding van een literaire inzet voor 01/10. De Standaard heeft wel al een week een dagelijks rapport met meningen over 01/10, en beide kranten verstrekken net als een heleboel andere / organisaties steun aan 01/10. Een bericht van de literaire ‘lijsttrekker’ (woordspeling! een dichter is geen politicus doordat hij op deze lijst staat) had in een krant deze week niet misstaan. Misschien morgen en anders worden het vijgen na Pasen.*

Maar geen gemopper, zondag wordt een mooie dag.
In onderstaande lijst ligt de taalgrens net onder Eva Cox.

1.. Hugo Claus
2.. Ivo Michiels
3.. Charles Ducal
4.. Mustafa Kör
5.. Jan Lauwereyns
6.. Chika Unigwe
7.. Koen Stassijns
8.. Rudi Hermans
9.. Adriaan Van Aken
10.. Didi de Paris
11.. Joris Denoo
12.. Patrick Lateur
13.. Peter Theunynck
14.. Alain Delmotte
15.. Dimitri Leue
16.. Gie Bogaert
17.. Bart Plouvier
18.. Josse De Pauw
19.. Alstein
20.. Herman Brusselmans
21.. Joseph Pearce
22.. Oscar Van den Boogaard
23.. Herlinda Vekemans
24.. Dirk Verbruggen
25.. C.C. Krijgelmans
26.. Kristien Hemmerechts
27.. David Nolens
28.. Jozef Deleu
29.. Frederik Lucien De Laere
30.. Kamiel Vanhole
31.. Ann Meskens
32.. Dimitri Casteleyn
33.. Jef Geeraerts
34.. Hilde Keteleer
35.. Xavier Roelens
36.. Kristien Dieltiens
37.. Fernand Auwera
38.. Jess Degruyter
39.. Stefaan van den Bremt
40.. Benno Barnard
41.. Paul Verhaeghen
42.. Koenraad Goudeseune
43.. Jo Govaerts
44.. Al Galidi
45.. Stefan Brijs
46.. Herman Leenders
47.. Paul Bogaert
48.. Ilah (cartoon)
49.. Gerda Dendooven
50.. Ingrid Vander Veken
51.. Willie Verhegghe
52.. Koen Peeters
53.. Marc Reugebrink
54.. Johan de Boose
55.. Annelies Verbeke
56.. Peter Terrin
57.. Paul De Wispelaere
58.. Stefan Hertmans
59.. Piet Joostens
60.. Erik Vlaminck
61.. Guido Van Heulendonck
62.. Lieven De Cauter
63.. Geert van Istendael
64.. Kris Peeraer
65.. Willy Spillebeen
66.. Saskia De Coster
67.. Bart Vonck
68.. Pjeroo Roobjee
69.. Sven Vitse
70.. Monika van Paemel
71.. Dimitri Verhulst
72.. Saddie Choua
73.. Arne Sierens / Compagnie Cecilia
74.. Jef Aerts
75.. Luuk Gruwez
76.. Erik Spinoy
77.. Jean-Luc Outers
78.. Bart Meuleman
79.. Jeroen Theunissen
80.. Peter Holvoet-Hansen en Noëlla Elpers
81.. Leen Huet
82.. Ivo van Strijtem
83.. Jan Simoen
84.. Paul Demets
85.. Eva Cox

86.. Caroline Lamarche FR
87.. Jacques De Decker FR
88.. Danielle Losman FR
89.. Jacques Dapoz FR
90.. Eddy Devolder FR
91.. Nicolas Ancion FR
92.. Alain Berenboom FR

(hv)

aanvulling op 30 september: de volgende namen dienen aan deze lijst nog toegevoegd te worden

Diane Broeckhoven

Erwin Mortier

Christophe Vekeman

* zie echter hieropvolgend bericht
Op dinsdag deze week las ik De Morgen niet; er werd toen wel uitgebreid gerapporteerd over het literaire luik.

Auto Fictie heet de seizoensopener van Passa Porta. Op zondag 17 september kan je tussen 15.00 en 17.00 u. in de Dansaertstraat, voor de deur van het interantionaal literatuurhuis Passa Porta, plaats nemen in een auto waarin zich ook een schrijver bevindt. De schrijver vertelt een verhaal “autobiografisch of autofictief van natuur”.
Er is voorzien in verschillende modellen:kleine en grote auto’s, een Kamishibai-bestelwagen, een limousine, een 4×4, een mobilhome, een ziekenwagen, een zware vrachtwagen en zelfs een gecrashte auto. Er zijn ook verschillende auteurs: Benno Barnard, Diane Broeckhoven, Eva Cox, Eric de Kuyper, Gerda Dendooven, Al Galidi, Mustafa Stitou, Kamiel Vanhole.
Vragen en speculaties over wie er in welke wagen zal zitten moet u maar even onderdrukken. Zou zo’n schrijver niet af en toe eens heimwee hebben naar de tijd dat je lekker gezellig in je eentje in een ivoren toren kon gaan zitten, vraag ik me af.