Gedicht – Frans Budé

Een dag op Bora Bora

Achter ons slapen de bergen, wolken
als lakens over hen heen. Onzichtbaar

de stenen kam, de groeven in de wand
hoog boven het zuchten van het water

dat schelpen schudt op het middagstrand.
Diep in het oor rolt de zee door het hoofd,

stuift zand op, schrijft de oceaan zijn naam
onder die van jou. Je geniet – de golven

in hun witte steilte, onverwacht de duikers
die zich tonen, verbaasd dat dit de wereld is.

Je herinneren hoe je ooit je slippers uittrok,
naar de diepte dook, een wolk onder water.

Vlammend marmer

Zomerplaats

Blauwe rijst

Dit stukje werd gepost op Tuesday, July 1st, 2008 at 10:30 am in de categorie Het Brakke Verslog. U kan reageren , of linken via trackback vanop uw site.

blogs