Gedicht – Dirk Vekemans
60/32
Een trede lager is het beeld,
versluierd in de geur
van zachte zeep en lijf,
het glijden over het chroom
van de leuning, de opwaarts
zwevend neergelaten
slanke hand
een oogwenk hangende,
verscherpt door een plotse inval
van licht op de leuning
van het soort
dat zich niet noemen laat
of van de god de naam wil dragen,
stokt & dreigt dan
je in je val, het in je haast
ternauwernood de neus aantippen
van de treden die je liever
overslaat, te vellen,
je als een kattejong ter dood
op de blauw gevlamde steen
te laten smakken
van de inkomhal,
waar het zich balde
& wonderlijk tot de woorden
ontplooide :
de weg omhoog, omlaag,
is één & dezelfde.
© Dirk Vekemans, 2008,
Dit gedicht komt uit: 121 manieren om Heraclitus te lezen. Wie Dirk Vekemans is, is moeilijk in een paar zinnen uiteen te zetten. Kijk op zijn website of op een van zijn vele weblogs…
June 24th, 2008 at 7:00 pm
Mooi, Dirk !