aankomst

alleen bleke sterren bewaken
me nog in deze steeg drie huizen
naast het huis alsof vlak voor mijn
aankomst iedereen afsprak
alles uit te knippen.

en dat ik met de fiets op de keitjes
de stilte in scherven doe kletteren,
kleinere wezens moeten me
wel haten.

na de sleutel in en uit de deur,
de lamp, de tanden, de pyjama
en de pil, ben ik daar. boven

lig jij al, de ogen krampachtig
dicht en kreunend alsof iets
in je dromen je niet zint.

je doet alsof, ik zie het wel.

(nietes.)

vertrokken

op een dag was je vertrokken
zonder je glas leeg te drinken, ik
in de keuken, het water in de hand, deed
het bij het mijne. en dat ik dan geen onderscheid
meer kon maken tussen het ene en het andere,
verbazend. hoe vertederend dat kijken soms
naar het versmelten van dingen. zo moet jij ook
hebben gedacht toen je vader met
zijn vrachtwagen en je moeder
over kanker, je de ene pot
as bij de andere goot.

Sylvie Marie (° 1984) is freelance journaliste en werkt als eindredactrice bij de Vlaamse krant Het Nieuwsblad. Ze publiceerde poëzie in tijdschriften als Het Liegend Konijn, Poëziekrant en Krakatau. Sylvie Marie is terug te vinden in verschillende bloemlezingen en viel hier en daar in de prijzen. Voor het online literaire tijdschrift Meander is ze poëziecoördinator en neemt ze interviews af met aanstormend dichttalent. Af en toe durft ze ook eens op een podium te staan. U kunt haar activiteiten op de voet volgen op: komdichter.blogspot.com

Dit stukje werd gepost op Thursday, May 8th, 2008 in de categorie Het Brakke Verslog.