Jabik Veenbaas: twee gedichten
herinnering aan Elvis Presley
augustus 2007, herdenking van de sterfdag van Elvis Presley
wat was amerika toch oud geworden oud
de dikke man die naar oorlogen rook oud
de make-up op het oude meisjesgezicht
en het pak dat niet meer smetteloos wit was
en de bakkebaarden die net iets te lang waren
en het overhemd dat net iets te ver openstond
en de taarten met veel te veel glazuur de muffe
bijbels met de vreemde vlekken
misschien kwam het door de moeheid van de verlaten
veranda’s van de eindeloos eindeloos lange
wegen in de buitenwijken van de grote
treurige auto’s
toch wisten ze het allemaal nog er was een lied
dat hun moeders neurieden hun moeders die heel vroeger
het ging over een jongetje dat met zijn broertje speelde
en allemaal hadden ze zo graag gewild dat hij dat
dat hij dat had gezongen
waarom ik toch niet slapen kon
waarom ik toch niet slapen kon de nachtwind
joeg mijn voeten als grauwe onweerswolken
over de duinen, de razende zee in. ver weg
deinden touwen en planken, lang geleden
een schommel geweest. daar zag ik mijn liefste
met witte haren wiegen, in haar schuimkoppen
verschrompelde ik. dreef toen mee met de
vuile vogels van het avondnieuws, zwoegde
door tankerafval naar het strand: lichtzinnige
waan van een wereld die rustte (een bed)
© Jabik Veenbaas, 2008
-
Jabik Veenbaas (1959, Hilaard) studeerde Engels aan de Universiteit van Amsterdam en Wijsbegeerte en Fries aan de Vrije Universiteit. Hij publiceerde vier gedichtenbundels, twee verhalenbundels, een bundel essays en enkele toneelstukken in het Fries. De poëzie van Veenbaas werd vertaald naar het Nederlands. In 2006 verscheen bij BnM Uitgevers te Nijmegen Darwinistische weemoed, een selectie uit zijn eerste twee bundels. Naar aanleiding van deze bundel schreef Piet Gerbrandy in De Volkskrant: ‘Veenbaas is een belangrijk dichter.’ Voorjaar 2007 verscheen, eveneens bij BnM, Brieven aan mijn kind, een vertaling van Brieven oan myn bern, aangevuld met enkele nieuwe gedichten.
