Deze steen, waarop haar voeten al jaren rusten,
elke zondagmiddag aan de rivier,
haar benen zijn te kort,

is zijn teken van liefde –
ze was kwaad toen hij de witte steen
voor het eerst uit de achterbak tilde

maar zo was zijn teken van liefde,
precies zoals een fout dat kan zijn:

een steen door het ijs zodat
de ratten kunnen ademen.

© Wim Brands, 2008

Wim Brands (1959) is dichter en werkzaam voor VPRO radio en tv. Zijn meest recente bundel heet Ruimtevaart. Alfred Schaffer schreef in het Parool: ‘Dit is weliswaar kleine, maar zéker geen kleinburgerlijke poëzie, geen dichtkunst die je doorlopend doet niezen van al het stof dat erop ligt. Integendeel, dit werk getuigt van een scherp oog voor de menselijke tragiek. Geen grote gebaren, maar wel een grote nieuwsgierigheid, die alles een beetje scheef zet.’

Dit stukje werd gepost op Sunday, April 6th, 2008 in de categorie Het Brakke Verslog.