‘ Midden in de bibliotheek stond, als een grote, donkere onderzeeër die in de wateren van een bergachtige baai zijn anker had uitgeworpen, het bureau van professor Klausner: bedolven onder bergen encyclopedie- en lexicondelen, schriften en opschrijfboekjes, een assortiment van verschillen pennen, blauw, zwart, groen en rood, potloden en gummen en inktstellen, en reservoirs van nietjes, elastiekjes en paperclips, bruine enveloppen en witte enveloppen en enveloppen met begeerte opwekkende veelkleurige postzegels, vellen en blaadjes, briefjes en kaartjes, opengeslagen buitenlandse boeken en opengeslagen Hebreeuwse boeken, waartussen blaadjes waren gestoken, gescheurd uit een spiraalblok, overdekt met soms spinnenwebachtige handschrift, vol doorhalingen en verbeteringen als opgezwollen vliegenlijkjes, vol briefjes, en de goudomrande leesbril van oom Josef lag boven op de stapel alsof hij zweefde over de oervloed, en een tweede bril, met een zwart montuur, lag boven op een andere boekenheuvel, op een dienwagentje naast zijn stoel, en een derde gluurde je toe tussen de bladzijden van een opengeslagen brochure vandaan, op een kastje naast de donkere sofa.’

Amos Oz, Een verhaal van liefde en duisternis, p. 67 (de bezige bij, elfde druk 2007)
Oz bij de VPRO, en meer over zijn houding tegenover het Israëlisch-Palestijns conflict, eveneens bij de VPRO

Dit stukje werd gepost op Tuesday, January 15th, 2008 in de categorie Nieuws.