Muziek, wiskunde en poëzie
Op zondag 16 december kunt u om 16.00u in het Goethe Institut in Amsterdam rekenen op een namiddag waarin muziek en poëzie carte blanche krijgen:
‘Goethe Institut, Amsterdam, Herengracht 470. Carte Blanche voor Samuel Vriezen. Met: Samuel Vriezen, F. van Dixhoorn, Arnold Marinissen, Dante Boon en werk van Samuel Vriezen, F. van Dixhoorn, Tom Johnson, Dennis Bathory-Kitsz, Frédéric Chopin
Samuel Vriezen is componist, pianist en dichter. Maar ooit studeerde hij wiskunde. Daaraan heeft hij een fascinatie overgehouden voor structuren en voor het tellen. Tellen is tegelijk een bijzonder overzichtelijke en het meest mysterieuze bezigheid: je ordent er de wereld mee, maar dat de wereld zich op zo’n simpele manier laat ordenen is eigenlijk heel raar. Tegelijk is het iets om heel vrolijk van te worden. Vandaar natuurlijk dat aftelliedjes tot de vrolijkste liedjes horen die je hebt.
Vriezen heeft een concert samengesteld met werk van twee notoire tellers: de componist Tom Johnson en de dichter F. van Dixhoorn. De in Frankrijk wonende, oorspronkelijk Amerikaanse componist Tom Johnson tekent voor de optimistische opgeruimde kant van het tellen. Zijn werk bestaat voor een groot deel uit vernuftige, gekke telspelletjes, waaronder de aanstekelijke Counting Duets, maar ook schreef Johnson een groot virtuoos pianostuk, The Chord Catalogue, dat alle mogelijke akkoorden bevat (van twee tot dertien stemmen) die je op een piano kan spelen. Vriezen behoort tot de zeer weinige pianisten die dit spectaculaire werk kunnen spelen, en hij zal het werk deze middag uitvoeren.
F. van Dixhoorn daarentegen gebruikt de tellen in zijn gedichten als een ongrijpbare maat waarin hij zijn wereld ordent. Zijn gedichten zijn collages van fragmenten uit het dagelijks leven, die telkens op een andere manier in getallen worden gevangen en van een bijzondere ruimtelijke bladspiegel worden voorzien. In 2000 schreef van Dixhoorn de bundel Takken molenwater/Kastanje jo/Hakke tonen/Hakke tonen/Uiterton/Molen in de zon, die door Vriezen in zijn geheel op muziek werd gezet. Deze compositie voor Dix, piano en slagwerk wordt ook deze middag uitgevoerd. Ten slotte speelt Vriezen de premiere van een étude voor mondharp van de Amerikaan Dennis Bathory-Kitsz. En Chopin is er ook bij.’
Een en ander natellen kan ook in het gedicht 1512 dat Vriezen in De Brakke Hond nr 94 publiceerde.
