Een rookvrij Europa
Laat me beginnen met de populaire vragen van het moment. Hoe was uw vakantie? Waar ging u naartoe? Was het goed weer? Waren er files, pannes of overstromingen? Bent u ziek geweest of overvallen? Goed. Dan nog één vraagje. Weet u misschien of men ginds in alle rust nog een sigaretje kan roken? Het is mìjn meest populaire vraag. Ik beken. Ik rook nog, en dat in een bijna rookvrij klimaat, ik weet het. Wie iets over klimaat zegt, moet zijn bezorgdheid uiten over de opwarming ervan, niet over het feit dat de asbakken verdwijnen. Ik zal er geen nieuwe vrienden mee maken. Bijna iedereen is trouwens inmiddels gestopt. Was het niet na nieuwjaar, dan proberen ze het nu toch na de vakantie. En toch. Twee jaar geleden reisde ik naar Venetië en kwam helaas aan op de dag dat men deze stad rookvrij had verklaard. Ik meende dat de frivole Venetianen de Italiaanse wetten wel aan hun mooie laarzen zouden lappen, maar iedereen volgde ze ijzingwekkend. Het was winter. Het was koud. Ik werd de straat opgejaagd. Buiten roken is er vooralsnog toegestaan. Noem het een trauma. Noem het sociologische interesse. Ik volg intussen de ontwikkeling op de voet. Dat Ijsland voor een rookvrije horeca ging, daar lag ik niet wakker, maar dat Ierland vol gezellige kroegen volgde, verbijsterde mij. Ook ons land stapte inmiddels in, gelukkig op de Belgische manier met wat ruimte voor overspel. Wil u weten in welke Brusselse etablissementen men nog een sigaretje mag roken? Waar men een mooie fumoir inrichtte en nog vriendelijk een volle asbak voor een lege verruilt? Bel me, ik geef u het lijstje. U mag ook informeren naar hoe het in Frankrijk, Zweden of Nederland is gesteld. Deze zomer patrouilleerde er politie aan de rivieroevers in de Sevenne om te zien of men zichzelf of iemand anders een vuurtje gaf. Oké. Men mag niet overdrijven. Een bos is een belangrijk iets. Ze overdrijven ook niet. In elk Frans cafeetje mag men nog roken. Als er geen asbakken staan, kan u gewoon de as op de grond kwijt. Zweden ligt moeilijker. Ergens te lande rookte een dame ter ontspanning af en toe een sigaretje in haar tuin. Haar buurman werd daar echter overspannen van. De rechter maakte de tuin rookvrij en besliste in zijn mildheid dat de bewoonster toch nog een rookplaatsje kreeg. Laat de sigaretten maar thuis als u die richting uitgaat. Volgende week moet ik naar Amsterdam. Nederland heeft sinds 2004 een strenge rookwetgeving. De horeca ontsnapte er wonderwel aan. Volgens mij liggen die koffieshops moeilijk. Het is mijn enige hoop. Het zullen de laatste Europese cafés zijn waar men nog zijn sigaretten mag bovenhalen. Ziet u het al voor u? Een grijze oude dame in een lawaaierig café temidden jongelui met rastafa-haar en Reggae-t-shirts. Ik denk dat ik mijn sigaretten het raam uitgooi.
