On the road
Als de jongens van Op ruwe planken er niet waren geweest, dan was het me waarschijnlijk ontgaan dat het 50-jarige jubileum van On the road moet worden gevierd. Overigens nooit zomaar On the road noemen zonder de toevoeging “de bijbel van de beatgeneratie” te laten vallen. Omdat ik het me niet meer zoveel precies van voor de geest kon halen, heb ik het boek dit weekend herlezen. Gelukkig worden er kilometers gevreten en gaat de boel een beetje vooruit, want verder gebeurt er niet zo bijster veel in de bijbel van de beatgeneratie. De hoofdpersonages zijn behept met een onverklaard en onverklaarbaar soort hysterie die doet denken aan het mystisch enthousiasme van Walt Whitman. Maar eerlijk is eerlijk, behalve vervelende pagina’s waarin de religieuze symboliek niet van de lucht is, levert dat ook wel mooie passages op waarin het landschap meer is dan voorbijschuivend decor.
Van die trip is een kaartje bewaard dat Kerouac zelf tekende, maar er is ook een Google map van Michael L. Hess die ik bij het herlezen herhaaldelijk heb geconsulteerd. De satellietbeelden inzoomen op Ogallala, Nebraska: auto’s in straten en op parkings, een leeg zwembad. Er wonen mensen.
Enfin, dat alles, en niets anders is het thema van het vierde nummer van Op ruwe planken dat ik nog niet heb ontvangen, maar waar ik wel naar uitkijk.
