• Marco Antonio Campos (Mexico-stad, 1949) is dichter, romancier en verhalenschrijver, essayist en vertaler. Hij publiceerde de gedichtenbundels Muertos y disfraces (Doden en vermommingen, 1974), Una seña en la sepultura (Een teken op het graf, 1978), Monólogos (Monologen, 1985), La ceniza en la frente (De as op het voorhoofd, 1979), Los adioses del forastero (Het vaarwel van de vreemdeling, 1996) en Viernes en Jerusalén (Vrijdag in Jeruzalem, 2005) waarvoor hem in Spanje de ‘Casa de América’-prijs van uitgeverij Visor werd toegekend. De Mexicaanse uitgeverij El Tucán de Virginia publiceerde in 1997 zijn Poesía reunida (Verzamelde poëzie, 1970-1996). In 2004 werd hem in Chili de eremedaille bij de honderdste verjaardag van Pablo Neruda toegekend.
  In de lente van 2005 verbleef Marco Antonio Campos gedurende twee maanden in Vlaanderen (Antwerpen en Vollezele); hij nam toen deel aan het Antwerpse poëziefestival ‘Dichters in het Elzenveld’.
  Samen met Stefaan van den Bremt zorgde hij voor een Spaanse vertaling van een bloemlezing zeven Vlaamse dichters (Roland Jooris, Leonard Nolens, Miriam Van Hee, Stefan Hertmans, Luuk Gruwez, Benno Barnard, Stefaan van den Bremt) die, onder de titel Más allá de mis manos, in 2006 bij de Mexicaanse uitgeverij Colibrí is uitgekomen.
  Voorjaar 2007 verschijnt bij uitgeverij P in Leuven een door vertaler Stefaan van den Bremt samengestelde bloemlezing uit Campos’ poëzie, getiteld Geen plek die de mijne is.
• Als ik het goed heb gezien zijn de afmetingen van de halsbandlemming tussen twee afleveringen sterk geëvolueerd. Een halsbandlemming kan nu nog “ongeveer 3,2 tot 8,1 centimeter lang” worden in plaats van “9,4 tot 11,1 centimeter” en ook het gewicht is teruggelopen, nog slechts “8,53 tot 13,13 gram” in plaats van “17,65 tot 20,48 gram zwaar”. Maar de ziel van dit angstige diertje is dezelfde gebleven:

  XVII. Je moet op zoveel mogelijk paarden tegelijk wedden. Ook al lijken het aanvankelijk ezels.

  XVIII. Grauw en stinkend als wapperend mensenvlees hangt je te lang uitgestelde debuut droog aan de haak. Te wachten tot je navel scheurt.

  XIX. Trek je jeugd als een volstrekt onbelangrijke roman vacuüm. Verkoop je vrienden nu er nog vlees aan zit.

• Gedichten ook nog van Bert Lema
• En van Sander de Vaan

Dit stukje werd gepost op Tuesday, March 27th, 2007 in de categorie Nieuws.