Slechts 1292 Nederlanders stemden voor Harry Mulisch
Gelukkig gingen maar 1292 van de 15000 stemmen naar De ontdekking van de hemel van Harry Mulisch, alles is nog niet verloren voor het Nederlandse volk. Twee keer heb ik geprobeerd dat boek te lezen, geen van beide keren verder dan dertig pagina’s geraakt. Zelden een roman gelezen die zo slaapverwekkend is (andere romans van Hairy Mulisch uitgezonderd natuurlijk). Mijn eigen stem is in de eerste ronde roemloos verdwenen aan het meesterwerk van Willem Brakman De reis van de douanier naar Bentheim.
In de longlist had ik natuurlijk ook op De Kapellekensbaan kunnen stemmen zoals Didi de Paris had gewild (intussen ook al hier, korter bij huis), maar goed, je kan nu eenmaal niet op alle goede boeken op de lijst stemmen. Weet je wat het is met Harry Mulisch? Als zijn naam wordt genoemd dan zie ik ook altijd weer de typische werkluns in Nederland voor me: broodje gezond en glaasje melk erbij, soms ook wel het gezicht van een onderwijzer die al lang uit mijn bewuste herinneringen was gewist. Vraag me verder niet waar die misselijk makende associaties vandaan komen.
March 13th, 2007 at 6:25 am
Totaal niet mee eens. Mulisch mag dan een pendant figuur zijn, schrijven kan hij wel degelijk. Uw associaties vinden wellicht hun oorsprong in uw jeugd. Misschien kunt u van het kaft van De Ontdekking van de Hemel een paar letter met tip-ex weghalen. Als het door ‘Ary Mus’ geschreven is, kunt u het wellicht wel waarderen.
March 13th, 2007 at 2:16 pm
Ik wou dat ik het met je eens kon zijn, maar wat mij betreft kan een schrijver schrijven als ik voorbij bladzij dertig en verder, tot aan het einde van bet boek raak, bij voorkeur met enig leesplezier. Op een of andere manier is het nu net dat wat er mis gaat tussen Harrie en mij: het lukt hem gewoon niet en ik heb geen zin om daar iets anders in te zien dan een mislukking zijnerzijds, ook al heb ik dan een ongelooflijk miserabele jeugd gehad waarin associaties door de hand Gods persoonlijk met tip-ex werden geredigeerd.
March 14th, 2007 at 1:28 am
Beste Dirk,
Ik kan begrijpen dat u het oneens bent met de uitslag van Het Beste Boek. Ook van mij had ‘De ontdekking van de hemel’ niet moeten winnen, al had ik nog minder graag gehad dat ‘Het huis van de moskee’, een boek dat wat mij betreft niet op zijn plaats stond in de shortlist, die paar stemmen extra had gekregen. Toch vind ik het niet kunnen dat u, in de naam van een prominent literair tijdschrift als De Brakke Hond (want voor mij en vermoedelijk ook voor de andere bezoekers spreekt u weldegelijk in die naam) Harry Mulisch zonder enige vorm van argumentatie en nuancering afdoet als een prutser die nooit een boek van enige waarde heeft kunnen schrijven. Dit had ik niet meteen verwacht van u, die hier anders zo’n intelligente en vermakelijke teksten publicieert.
March 14th, 2007 at 2:31 pm
Ik moet nu even diep in mijn geheugen graven om erachter te komen waarom Harry er niet in is geslaagd mij voorbij pagina dertig te brengen (het kan natuurljk ook pagina 20 of 40 geweest zijn), maar als ik me niet vergis ging mijn haar overeind staan van de protagonisten en het soort van praat dat ze uitslaan (was dat Onno en Max?). Pedant is zacht uitgedrukt, en dan heb ik het over de protagonisten en niet over hun schepper. Het zou mijn onbedwingbare associatie met de onderwijzer kunnen verklaren. Ook in het echte leven zou ik geen vijf seconden spenderen aan dat soort van oen, laat staan dat ik zo iemand aan het woord wil laten in een boek. Jammer, krediet of niet, het mag zelfs goed geschreven heten voor mijn part, maar voor mij blijft het een kutboek. En verder: HM heeft al wel eens eerder geprobeerd pedanterie in zijn boeken af te doen als ironie, maar ironie is bij mij wat anders hoor, dus kom me niet vertellen dat het gezeik van Onno & Max een ironische dubbele bodem heeft. Maar hé, misschien ben ik gewoon niet geschikt om Mulisch-boeken te lezen.
March 15th, 2007 at 2:27 am
” Het boek volledig lezen lijkt mij echter wel het minste vooraleer je het veroordeelt.”
Ben je bedonderd?! Zoiets heet tijdverspilling. Een mensenleven is veel te kort om alle pulpproza daadwerkelijk te gaan lezen vooraleer het te benoemen als pulpproza.
March 15th, 2007 at 4:24 am
[…] Nu we het toch over ironie hebben: ter gelegenheid van boekenweek liet CPNB een van de verzuchtingen van W.F. Hermans in vervulling gaan en introduceerde een ironieteken. Het werd niet het alom in gebruik zijnde maar een heus nieuw teken dat eruit ziet als een gedeukt uitroepteken. […]
March 15th, 2007 at 2:56 pm
Wat een hitleriaanse redenering, Risee! Ja, daar heb je natuurlijk gelijk in, maar de man die zich bezighoudt met elk ‘pulpprozaïsch’ boek als dusdanig af te schilderen, lijkt me sowieso behoorlijk veel tijd te hebben. Of niet? Zegt u het maar.
J.A.