Joris Note, Frans Denissen & Paul Claes
Een portie essay vandaag.
Joris Note verbindt de actualiteit van het “zinloze geweld” zonder veel omhaal met de usura van Ezra Pound. Nu ja, zonder veel omhaal is overdreven, maar via het evangelie van Lucas, over een commentaar van Augustinus en het verhaal van de schipper Acoetes uit de Metamorphosen van Ovidius ben je er zo. Leesnotities, heet dat, in afwachting. Een vertaling van Canto XLV van de hand van Mon Nys, eerder in De Brakke Hond verschenen, kan je nog nalezen bij DBNL. Voor Note heeft de usura niet alleen ethische implicaties, maar ook esthetische: de woeker van het snelle gewin wordt tegenover de traagheid van het schone geplaatst. Van Pound gaat het overigens nog verder, naar de Andalusische dichter Cernuda.
Van een gans ander kaliber is de korte mijmering van Frans Denissen Over sex en seks:
Toegegeven, met de spelling van ‘seksen’ in de eerste betekenis – ‘het geslacht bepalen van (m.n. kuikens)’ – zou ik uitstekend kunnen leven, want een minder erotische bezigheid is nauwelijks denkbaar. Maar in de tweede – ‘copuleren’! Dit was nu eens een uitgelezen kans om ongewenste homoniemen uit elkaar te houden. Wat denkt ú als u een kippenboer op zijn keukentafel voor zijn boerin een briefje legt met de boodschap: ‘Zullen we vanavond seksen?’
Voor sommige lieden zou de ganse Brakke Hond in het vuur der vergetelheid mogen branden als ze de sublieme small talk van Paul Claes maar niet moesten missen. Speciaal voor de vrienden van de Glimpen, het volledige jaar 2005:
26 januari
Nadat Nederland Pim Fortuyn tot grootste Nederlander heeft uitgeroepen, heeft het nu Driek van Wissen tot Dichter des Vaderlands gekozen. Beiden krijgen ongetwijfeld een standbeeld in Madurodam.
28 januari
Terreinauto met zes allochtonen stopt naast onze auto voor het verkeerslicht. De chauffeur draait het raampje omlaag en vraagt aan mijn vrouw: ‘Waar is de gevangenis, mevrouw?’
