Vandaag naar Nederland voor de “klantendag” van een softwareleverancier. Ik moet gelukkig zeer zelden de baan op, maar de momenten waarop dat wel moet zijn wellicht de zeldzame gelegenheden dat ik nieuws via radio tot mij neem. Op de terugweg een radioverslag over de Herman de Coninckprijs, die gewonnen werd door In inkt gewassen van Charles Ducal. Ducal was niet aanwezig op de uitreiking, dus mocht Luc Coorevits van Behoud de Begeerte in Amsterdam middels de satelietverbinding het blijde nieuws melden aan de onthutste, blije, ongelovige schrijver:

Coorevits: De winnaar van de Herman de Coninckprijs dat ben jij.
Ducal: Is dat al beslist?
C: Ja.
D: Het is nie waar hé? Ik zou u graag omhelzen, is dat echt waar?
C: Ja.
D: Ge zijt niet aan het zeveren hé vriend?
C: Ik ben niet aan het zeveren.
D: Euh ja, ik ben uitermate blij verrast natuurlijk. Ik moet zeggen ik had er hoegenaamd geen rekening mee gehouden dat ik die prijs zou winnen omdat één kans op tien is toch maar één kans op tien. Tja, ik dacht bij mezelf ik moet die prijs eigenlijk niet krijgen want ik heb dat financieel niet nodig. Ik heb net nieuwe meubelen gekocht en,euh, die kan ik rustig betalen. En ik heb hem eigenlijk ook niet meer nodig voor mijn ego. Dat is misschien ooit zo geweest maar dat is nu niet meer zo. Ik wil de jury wel van harte danken

Reportage verder na te luisteren hier.

Dit stukje werd gepost op Thursday, January 25th, 2007 in de categorie Nieuws.