And Now The End Is Nearing…
Arthur, ´t hangt allemaal mijn kloten uit. Ik kuis hier mijn schup af… Puntloos… Geen moment heeft een pointe… Niets laat zich stilleren… Zelfs als alles in zijn plooi valt… Snij los, afmeren, dokter… Mijn omzwachtelde handen… Kolkende Styx… Ik sta op de brug… Met de losse pols uit de mouw schudden. Backhand. Controleer goed… Uitgeput ben ik, van achter je aan te gaan, op mijn vlot, Arthur… Zeven weken zonder drank, en ver van vader en moeder heen… Moeier roept haar jonk tienduizend mijlen hier vandaan… De zee is ondrinkbaar… Teveel rondes heeft deze match gehad… De jagers is prooi geworden… De overmacht ombuigen. De tegenspeler zichzelf ten gronde laten richten… Dwingen zijn overmacht op zichzelf te richten… Zoals Mohammed Ali a.k.a. The Greatest ons is voorgegaan in Kinshasa 1974… De hele tijd hing hij in de touwen meppen te incasseren.. Elke klap bracht Forman zichzelve toe, via u… Transfiguratie… Een medium… De tegenspeler kon niet meer bewegen, ademde nog amper, stortte neer… Het is volbracht… Huilen, of in zijn broek schijten, dat is wat een mens kan doen als het lichaam oververmoeid is… In uw handen leg ik mijn geest… De bokser die voortdurend op zere tenen trapte… Warhoofd… Drijvend op de onderstroom… Versnelling… Koude rilling… Kleurenspel…Melkwit… Algen, zeeanemoon… Melanoom der Seychellen… Rots van Gibraltar… Eeuwige cliff hanger… Sloeg jezelf tot honderdduizend stukjes, een puzzel… Maltraiteur der belletrie. Ransel de syntaxis als een analfabete bluesgitarist de accoustische gitaar… Afgebroken tand. Somtijds… Galeislaaf van Titanic ´t Kofschip… Zottekop, zattekop, varkenskop, preskop… Presse papier, papier maché. Gaat de sjimpansee mee naar zee? … O.K.,O.K., O.K., O.K… Alle maffe dingen die een mens doet gewoon omdat hij een klein beetje tekort komt aan liefde voor zichzelf… Het doet me deugd… Tevreden slaap ik in… Blij dat ik U geschreven heb
January 24th, 2007 at 5:04 am
WOW! En jij dacht dat we je zomaar laten inslapen. O.K., O.K., maar pas bij een K.O!
January 27th, 2007 at 4:54 pm
Gedichtendag 25 januari 2007 en hier en daar een petieterig sneeuwvlokje
Gent 1° ronde:
Op het uur nul begaf Didi De Paris zich schoorvoetend, samen met zijn hond, in de boksring. Zachtjes -ook wel wat vals en piepend,omdat de micro zijn keel nog moest schrapen- weerklonk er walvismuziek als een lokroep om Arthur Cravan op te roepen. Voor de nog wakkere en geconcentreerde aanwezige toehoorders kwam moeizaam Cravan te voorschijn en werd deze eerste ronde afgesloten met een mooi en doorleefd “And Now The End Is Nearing”.
Leuven 2° ronde:
Op de noen en Arthur Cravan zat al direct mee aan tafel. Tussen de soep en de patatjes kreeg hij een plaatske en de disgenoten deden spontaan een klapke met hem. Didi staat al in de ring, trappelend van ongeduld om uit te halen, de mensen met straffe verhalen rond de oren te slaan. Nog even diep inademen en Go, Didi, Go! Ten aanval! Monden vielen open -wel wat onbeleefd aan tafel, maar niemand die het merkte. Je kon een speld horen vallen op de grond, zo geboeid waren ze door de match(o). Een kind werd stil. De soep werd koud.
Brussel 3° ronde:
Gezellig rond een grote tafel in een klein bovenkamertje schoven ze aan de mannen. Didi voelde zich al goed in zijn element. Zelfzeker, maar subtiel stak hij van wal, Arthur Cravan meeslepend in zijn kielzog. Handig laveerde hij rakelings langs de aandachtige luisteraars. Een laatkomer raakte zodanig in de ban, dat hij Arthur persoonlijk de hand wou drukken ter kennismaking. De match bereikte een hoogtepunt en de ronde werd in schoonheid afgerond met een intiem en aangrijpend moment. De kleine kamer vulde zich met zachte walvismuziek, als van een moeier, die men tijdloos zou kunnen noemen. De mannen rond de tafel beleefden het in stilte. Schoonheid ligt in de perceptie, niet in de kunst. Een moment later gaven ook zij zich over. Murw geslagen en aangedaan verlieten ze de ruimte.
’t Is mooi geweest Didi!
January 28th, 2007 at 6:31 am
Nena luisterde dit alles aan, wilde de soep proeven, aan de ronde tafel zitten, de hond een aai geven en peinsde zich, onder de bulderende woorden van Tom Waits (’starving in the belly of a whale’), of het hier ging om een slaapliedje voor de miserabelen onder ons, want hoeveel is de stand nu? Op sportief gebied dan?
O.k, het is geen K.O geweest, concludeerde Nena, ze had dus niets gemist…
Tevreden sliep ze;
‘Life is an whittled
life’s a riddle…’
January 28th, 2007 at 5:39 pm
Beste Mevrouw Gravemaker,
ondanks mijn boeiende en leerrijke conversaties indertijd op de sofa ten huize van Jan Wauters -onze grootse vaderlandse sportjournalist- ben ik nooit even rad van tong geworden als hij en dit omdat ikzelf misschien meer van slaapliedjes hou dan van opgepepte sporten. Dus, vraag mij niet wie hier het meest gescoord heeft, hoeveel de stand nu is, want dat is iets dat mij ontgaat op momenten dat ikzelf als ‘miserabele’ toeschouwer geraakt wordt. En of dit nu een K.O. was of niet? En of Nena nu iets gemist heeft of niet? Zeg haar, dat ze er in ieder geval niet van wakker moet liggen.
January 28th, 2007 at 11:48 pm
na een nachtje ’slaap’ ben ik tot de vaststelling gekomen -is het niet tijdens onze slaap dat we tot de meeste oplossingen en inzichten komen?- dat mijn boeiende en leerrijke conversaties indertijd op de sofa ten huize van Jan Wauters toch wel degelijk iets opgeleverd hebben. Wat me vooral bijgebleven is uit deze gesprekken is de uitspraak: “De hand die de wieg beweegt beweegt de hele wereld” Voila! Als je daar eens goed over nadenkt, mijn beste Stella, dan zal je moeten toegeven dat ook de ‘sport’ één van de vele manieren is om de wieg te bewegen van ons miserabelen, net zo goed als een slaapliedje dit kan doen, hé!
January 29th, 2007 at 2:39 am
Waarde J.J.,
De onderzoeken van freud hebben uitgewezen dat dromen tot sportieve bezigheden behoren. Nena gelooft aan de hogere werkelijkheid van bepaalde tot nu toe veronachtzaamde associatievormen, aan de almacht van de droom, aan het belangeloos ’spel’ van de gedachte. Alleen op die manier denkt Nena als miserabele te ontsnappen aan de beperkingen die het verstand aan het onderbewustzijn oplegt, zodat in plaats van de alles overheersend logica, het wonderbaarlijke gesteld wordt.
Snoeiharde metal radio van de metalband ‘the cradle of filth’ wekte Nena ruw uit haar slaap. Tja, ze moest toegeven, deze geluiden streven ernaar alle andere psychische mechanismen afdoende te vernietigen en zich ervoor in de plaats stellen bij de oplossing van belangrijke levensproblemen…
Vergeef mij mijn onwetendheid en onmacht, maar is sport niet allang verlaagd tot het nivo van handelswaar en geldbelegging?
S
January 29th, 2007 at 6:12 am
Ssst S,
ik deel je overtuiging, dat sport allang verlaagd is tot het nivo van handelswaar en geldbelegging, en ik hoop ten stelligste dat dit het slaapliedje nooit zal overkomen.
Met Nena kan ik klappen, sé. Graag wil ik met haar ook nog wel eens van gedachten wisselen over het feit of het nu het verstand is dat de -nauwelijks te ontsnappen - beperkingen oplegt aan het onderbewustzijn, als wel het onderbewustzijn dat de beperkingen oplegt aan het verstand, zodat …
Maar misschien is daar mijn verstand te klein voor?
J.J.
January 29th, 2007 at 6:17 am
Ik ben blij, nu we weeral wat dichter tegen Kerstmis aanzitten, dat poëzie (& mijn poëzie in het bijzonder) de mensen nader tot elkaar brengt.
Didi de Paris
Tekstiel BAron
January 29th, 2007 at 6:34 am
ja,ja, gij moogt ook nog meedoen, zen.
March 15th, 2008 at 12:04 pm
wat is dat allemaal voor flauwe kul? Ik beveel yogatraining aan…
March 15th, 2008 at 10:17 pm
Yogi Didi,
Heb ik nu al cloons ook?
March 22nd, 2008 at 5:33 pm
Of ben je nu al een cloon ook?
March 22nd, 2008 at 5:48 pm
Of een zeesjimpansee ?
… O.K.,O.K., O.K., O.K… Alle maffe dingen die een mens soms doet … Het deed me deugd… Tevreden slaap ik in… Blij dat ik U gelezen heb
March 22nd, 2008 at 6:08 pm
Ik ben gewoon een volksschrijver.