Johan Vandenbroucke is wederom in de pen geklommen om in deze gedichtendagtijden aandacht te vragen voor de precaire positie van de poëzie, het “ondergeschoven kindje van de literatuur”.

Poëzie verkoopt niet. In de boekhandels zijn er, behoudens bloemlezingen en verzamelingen, nauwelijks dichtbundels te verkrijgen. In de kranten komen gedichten vrijwel alleen nog aan bod naar aanleiding van evenementen: een podiumtournee, een poëziewandeling, een jubileum, een stadsdichtersverkiezing. Poëzie wordt nauwelijks nog besproken, laat staan geanalyseerd. Verkopen doen de bundels toch niet, een dichter is al tevreden als hij vijfhonderd exemplaren kan slijten.
Maar op het internet bloeit de poëzie. Nooit eerder waren er zoveel gedichten te lezen, nooit eerder telde Vlaanderen meer dichters. Toch wil ik het niemand aanraden om in de poelen van het onpeilbare internet te zoeken naar onvermoede dichtpareltjes

Kortom een uitgebalanceerd betoog waarin de goeden (o.a. Rottend Staal, Contrabas, Parlandooooh!) lof krijgen toegezwaaid en met aan het eind een krachtige vraag om meer middelen voor al deze belangeloze filantropen. Meer, morgen in De Morgen. Kopen die krant.

Dit stukje werd gepost op Tuesday, January 23rd, 2007 in de categorie Nieuws.