Verlies die websites niet uit het oog
Toen ik gisteren op dat blog van Ons Erfdeel was, dacht ik, what the fuck, nu ik dan toch hier ben, laat ik nog maar eens naar de site van het boekje Ons Erfdeel gaan kijken. Hier? In de buurt? Nu ja, waarschijnlik wéét ik wel dat die site in cyberspace net zo ver af is van dat Erfdeel-blog als van de homepage van De Brakke Hond, maar toch, in mjin achterlopende mentale ruimte (waarin ook nog Belgische franken bestaan als het bedrag maar hoog genoeg is) jeukte een soort net-om-de-hoek gevoel.
Jaargang 49 (2006), nr. 5, hm hm, interessant wat die gasten doen, maar je kan niks lezen. Of toch? Zie ik daar een stuk van Cyrille Offermans over Vaessens (Geruchten over poëzie, Thomas Vaessens ontdekt de nieuwe lezer ; pdf)? Woehaa, die Offermans gaat er weer eens stevig tegenaan, bijvoorbeeld over Vaessens’ stijl:
Dát we in een onpoëtische tijd leven maakt hij [Vaessens, dve] niettemin even ongewild als drastisch duidelijk: zijn gortdroge proza verraadt geen enkele liefde voor de poëzie. Hij grossiert in generaliseringen, abstracties, boude beweringen en overdrijvingen, zijn boek [Ongerijmd succes, dve] wemelt van de storende herhalingen, kreupele zinnen en aftandse formuleringen afkomstig uit de snelle wereld van de reclame en het management […]
Stevig. Af en toe heb je de neiging je gezicht met je hand af te schermen, een beetje bang voor rondvliegend speeksel. Maar goed, een lezenswaardig stuk. Jammer, dat zo’n stuk een beetje begraven zit in deze site, denk ik dan. Het is iets wat wel meer literaire tijdschriften doen, de teaser-politiek. Toen de tijdschriften nog helemaal niets gaven, keek niemand naar hun sites. Dus gingen ze na verloop van tijd halfhartig één of een paar artikels op de website zetten om “volk te trekken”, maar …. er keek nog altijd niemand, vrees ik. (Als het anders is, mag je mji altijd contacteren, beste collega’s.) Het blijft hoe dan ook een vis-noch-vlees beleid dat teasergedoe. Al is het maar omdat de hele site is opgezet om één enkele boodschap over te brengen: het is niet hier dat je moet zijn, beste gebruiker, hier krijg je maar een stukje, het paradijs is elders. De gebruiker, waarlijk de domste niet, heeft die met kracht uitgezonden boodschap meestal snel begrepen en spoedt zich derwaarts.
Maar ieder zijn eigen ding natuurlijk. Niet jammeren, positief denken. Iemand zou zich eens moeten bezig houden met de verspreide stukjes die literaire tijdschriften als teaser online brengen te aggregeren op een systematische manier. Je zou er zo langzamerhand voorwaar een nieuw online tijdschrift mee kunnen maken: Het aggregaat. Weet je wat? Als ik weer eens tijd heb doe ik het. Maar in afwachting daarvan zal ik op dit blog - plechtig beloofd - signaleren wat de broeders en zusters van de literaire bladen zoal aanbieden, en dan bedoel ik “echt” aanbieden, dingen die je lezen kan.
January 23rd, 2007 at 12:20 pm
[…] Veel van wat Bayard zegt vindt aansluiting bij wat hoogleraar Vaessens (universiteit Amsterdam) vertelt als hij het heeft over de ‘nieuwe lezers’ (pdf) en bewonderend de ‘rommelige manier’ van lezen van zijn studenten bespreekt (zie ook het bericht van Dirk Van Eylen op 17 januari). Het is uiterst beperkend voor de creativiteit om vastgepind te worden in het klassieke systeem van lezen, en mensen als Bayard en Vaessens bieden de vastgeroeste lezer heel wat nieuwe mogelijkheden. Toch is het jammer dat zij het ‘ongedisciplineerde lezen’ als een manier van lezen moeten ‘promoten’. Dit kan als resultaat hebben dat er aanhangers ontstaan (en uitgesproken tegenstanders). Hiermee dreigen de alertheid, de aandacht en het creatieve lezen verloren te gaan. Immers, in een opgelegde manier van lezen is openheid niet langer openheid, maar wordt het geprogrammeerd, bezet. Misschien is het systeem niet het belangrijkste, maar wel de ruimte, de openheid van waaruit gelezen wordt? Misschien is de creatieve lezer zelf die openheid, die ruimte waarin teksten kunnen verschijnen? Hoe hij leest is dan vrij van opgelegde structuren, van wat mag of niet mag en zal verschillen van avontuur tot avontuur, van moment tot moment. Hoe men ook leest, het komt erop aan dat de innerlijke wereld die hierdoor ontstaat niet bezet is door wat men hoort te weten. Dan is er de vrijheid om creatief te bloeien in een wereld van kennis. […]