Verlies die websites niet uit het oog
Toen ik gisteren op dat blog van Ons Erfdeel was, dacht ik, what the fuck, nu ik dan toch hier ben, laat ik nog maar eens naar de site van het boekje Ons Erfdeel gaan kijken. Hier? In de buurt? Nu ja, waarschijnlik wéét ik wel dat die site in cyberspace net zo ver af is van dat Erfdeel-blog als van de homepage van De Brakke Hond, maar toch, in mjin achterlopende mentale ruimte (waarin ook nog Belgische franken bestaan als het bedrag maar hoog genoeg is) jeukte een soort net-om-de-hoek gevoel.
Jaargang 49 (2006), nr. 5, hm hm, interessant wat die gasten doen, maar je kan niks lezen. Of toch? Zie ik daar een stuk van Cyrille Offermans over Vaessens (Geruchten over poëzie, Thomas Vaessens ontdekt de nieuwe lezer ; pdf)? Woehaa, die Offermans gaat er weer eens stevig tegenaan, bijvoorbeeld over Vaessens’ stijl:
Dát we in een onpoëtische tijd leven maakt hij [Vaessens, dve] niettemin even ongewild als drastisch duidelijk: zijn gortdroge proza verraadt geen enkele liefde voor de poëzie. Hij grossiert in generaliseringen, abstracties, boude beweringen en overdrijvingen, zijn boek [Ongerijmd succes, dve] wemelt van de storende herhalingen, kreupele zinnen en aftandse formuleringen afkomstig uit de snelle wereld van de reclame en het management […]
Stevig. Af en toe heb je de neiging je gezicht met je hand af te schermen, een beetje bang voor rondvliegend speeksel. Maar goed, een lezenswaardig stuk. Jammer, dat zo’n stuk een beetje begraven zit in deze site, denk ik dan. Het is iets wat wel meer literaire tijdschriften doen, de teaser-politiek. Toen de tijdschriften nog helemaal niets gaven, keek niemand naar hun sites. Dus gingen ze na verloop van tijd halfhartig één of een paar artikels op de website zetten om “volk te trekken”, maar …. er keek nog altijd niemand, vrees ik. (Als het anders is, mag je mji altijd contacteren, beste collega’s.) Het blijft hoe dan ook een vis-noch-vlees beleid dat teasergedoe. Al is het maar omdat de hele site is opgezet om één enkele boodschap over te brengen: het is niet hier dat je moet zijn, beste gebruiker, hier krijg je maar een stukje, het paradijs is elders. De gebruiker, waarlijk de domste niet, heeft die met kracht uitgezonden boodschap meestal snel begrepen en spoedt zich derwaarts.
Maar ieder zijn eigen ding natuurlijk. Niet jammeren, positief denken. Iemand zou zich eens moeten bezig houden met de verspreide stukjes die literaire tijdschriften als teaser online brengen te aggregeren op een systematische manier. Je zou er zo langzamerhand voorwaar een nieuw online tijdschrift mee kunnen maken: Het aggregaat. Weet je wat? Als ik weer eens tijd heb doe ik het. Maar in afwachting daarvan zal ik op dit blog - plechtig beloofd - signaleren wat de broeders en zusters van de literaire bladen zoal aanbieden, en dan bedoel ik “echt” aanbieden, dingen die je lezen kan.
