(luistertip: laat de muziek knallen terwijl je leest)

Cra-cra-cra-cravan! Jezus Christus is geboren in 1935 (voor Elvis). In mijn tijd komt het bijna niet meer voor, Arthur, instrumentale hits. De mooiste was “Grooving with Mr. Bloe”. Geen verschrijving, maar de schuilnaam voor Zack Lawrence. Who the fuck cares? In de zomer van 1970 stond Groovin’ wekenlang in de top-10. De weg naar de # 1 alleen versperd door “In The Summertime” van Mungo Jerry. Maar wat betekent nu zo een ellendig klassement, Tuur?
Een andere favoriet van mij is “I´m a loser, baby” van Beck – de beste koorknaap van de hele Church of Scientology. Godsdienst is een toffe sport!
Een andere van mijn all time favourites is “Contort Yourself” van James Chance & The Contortions. Meer iets voor Linda Blair tijdens de topscènes uit The Exorcist, zou je zeggen, maar ik ben er zeker van, Arthur, op dat nummer ook uit je bol zou gaan, compleet.

Ik hield het geen minuut uit. Toch heb ik vandaag meer uithoudingsvermogen dan al die slapjanussen samen. Ik ben heel sterk, omdat ik als kind veel ziek was. Kon niet lopen, kon niet voetballen, fietsen, niets eens erover mee praten. Over auto´s wist ik ook niets. Vooral mijn sportief analfabetisme werd ervaren als hemeltergend. Als er ploegen moesten samengesteld worden bleef ik altijd als laatste over. Nu zetten de zeikerds het natuurlijk allemaal op een lopen zodra ze nog maar mijn naam horen. Als ze mijn tronie te zien krijgen doen ze het helemaal in hun broek. Ongeacht waar ik opgesteld werd, indertijd zagen de tegenspelers mij als een goed voorteken.
Praatjes over boekjes en plaatjes daarentegen, dáár liet ik hen dan weer kilometers achter mij. Nog kan ik je moeiteloos zeggen wie er op 17 februari 1961 op vier stond in de top 100 van Reykjavik. Music was my first love! Groovin’ With Mr. Bloe herinner ik mij nog van Café Onder den Toren (bij Charel van Victorinne van de Varkensmarkt). Op hun dochter was ik hartstochelijk verliefd, op Yvette. Al heel vroeger. Ze zat in haar kamer. Ik stormde haar huis binnen. Onderaan de trap zong ik mijn felbegeerde toe: “Uh uh uh! If I had a hammer, a hammer in the morning, a hammer in the evening…” Of is’t “Oe-oe-oe”? Nauwelijks kon ik mezelf ervan weerhouden haar te bespringen. Al was het maar omdat zij elf was en ik zes… Later: ik droeg een gitzwarte bril. De jukebox kleurde één kant van mijn gezicht lila. Yvette, in haar vuurrode rokje, herhaalde frenetiek dezelfde bewegingen - Rock it! Rock it! Rock it! Rock, barst uit de box, Tuur. De blos op haar wangen nam toe. Een hels ritme tikten haar hakjes op de plavuizen. & Uit de boxen knalde “I See a Bad Moon On The Rose“…
Soms lig ik ´s nachts aan je te denken. Het was misschien beter geweest als jij de slagerszoon was, in plaats van ik. Uit goede bron heb ik vernomen dat jij nooit geld genoeg om dat gigantische lichaam van je te voeden. Erst kommt das Fressen, dann kommt die Moral…

RECLAME: KOMT ALLEN NAAR HIER, MORGENAVOND, ZELFDE UUR, ZELFDE KANAAL, EN GENIET SAMEN MET ONS VAN DE VIJFTIENDE AFLEVERING VAN ONS SPANNEND VERVOLGVERHAAL OVER ARTHUR CRAVAN! BLIJF AAN UW TOESTEL! OOK MORGEN KIJKEN WE ALLEMAAL DIGITAAL NAAR ARTHUR CRAVAN. CRAVAN, ARTHUR CRAVAN IS DE NAAM! OOK IN NUL NUL ZEVEN.

Dit stukje werd gepost op Tuesday, January 16th, 2007 at 6:14 am in de categorie Didi De Paris. U kan reageren , of linken via trackback vanop uw site.