Quo vadis Quaero?
U heeft er waarschijnlijk nog nooit van gehoord, maar het consortium achter Quaero, de zoekmachine die het Europese antwoord moest worden op Google, is officieel opgeblazen. Quaero, how European, de moeilijk te spellen latijnse naam alleen al! Aan deze nieuwe zoekmachine werd - tot voor kort dus - eendrachtig samengewerkt door Frankrijk en Duitsland, maar het is altijd duidelijk een Franse zaak geweest die thuis hoort in dezelfde kolderieke categorie als de Franse president die stampvoetend een EU-top verlaat omdat een landgenoot op die top Engels praat. Nu is het natuurlijk niet leuk dat het Frans als taal een divisie lager moet gaan spelen onder invloed van de wereldhegemonie van het Engels, vooral niet omdat de taal de economie volgt en de afnemende invloed van het Frans alleen maar een van de meest zichtbare gevolgen is van de afnemende invloed van Frankrijk (en Europa) zelf. Ons werkt het op de lachspieren, maar Nederland en Vlaanderen hebben nooit wat voorgesteld natuurlijk, en als piepklein taalgebied hebben wij de strijd dan ook al enkele decennia geleden opgegeven. In Amsterdam werd je vijtien jaar geleden al konsekwent in een soort steenkolenengels toegesproken als je in het Nederlands de weg vroeg. Strijd is dan misschien ook niet het goeie woord voor het enthousiasme waarmee de gemiddelde Nederlander (en in iets mindere mate ook de gemiddelde Vlaming) zijn eigen taal afzweert als hij of zij daar de kans toe krijgt. Als lemmingen zich in zee storten zeggen we ook niet dat ze strijd voeren. Maar niet getreurd, wat moet gebeuren, zal gebeuren.
Quaero blijft als project achter in Franse handen. De Duitsers gaan verder met een project voor een multimedia zoekmachine dat Theseus werd gedoopt, maar met dat Europese antwoord aan Google wordt het dus niks meer. En misschien is dat wel jammer.