Vandaag op de boekenbeurs Paul Bogaert horen voorlezen uit AUB, een van de beste bundels van het afgelopen jaar. Hij wou afsluiten met Ik heb mijn man zo lief, een ondertitel-gedicht dat hij via zijn website had willen laten zien. Een ondertitel gedicht = “bewegend beeld zonder geluid, mét ondertitels”.  Zoals dat echter wel vaker gaat liet de technologie het afweten. Misschien gelukkig maar, want daardoor ging ik thuis terug naar die website kijken en dat is best een aanrader.
Van het gedicht Iets refreinerigs vind je op deze website een moderne versie van het essayistische mini-genre waarin de dichter de ontstaansgeshiedenis van een gedicht beschrijft. Bogaert maakte er een powerpoint presentatie van. Klassieke genesis-artikels vertellen meestal een mooi gemonteerd verhaal over hoe en onder welke omstandigheden deze of gene dichtregel of metafoor kwam aanwaaien. Als het goed gedaan is slaagt de dichter erin om de transpiratie en het toeval die bij het maakproces komen kijken over te brengen, zodat het mirakel van de schoonheid des te feller kan schitteren.
Nadeel van het werken op computer volgens Bogaert: “alleen de laatste versie blijft bewaard, je weet niet wat er aan het uiteindelijke gedicht allemaal is voorafgegaan. Tenzij je alle versies van het gedicht op de computer bewaart.”
Alle 225 versies van Iets refreinerigs bewaren, dat is wat Paul Bogaert vervolgens doet. Het resultaat is een onoverzichtelijke berg schrappingen en wijzigingen die met enige zin voor hyperrealisme met kleurcoderingen in de powerpoint worden geordend. Geel voor nieuwe woorden die worden geïntroduceerd, groen voor woorden die verplaatst zullen worden, rood voor schrappingen. Zevenhonderd klikken verder is het gedicht uitgewriemeld. Klaar.
(Zie Interne keuken, powerpoint pps, 1Mb) 

Dit stukje werd gepost op Sunday, November 5th, 2006 in de categorie Nieuws.