Er is al een tijdje gekrakeel rond de toekenning van de beurzen door het Nederlands Fonds voor de Letteren, wat dan weer via literairnederland.nl en een stuk van Arjan Peters in de Volkskrant aanleiding is tot een rondje mopperen over het Vlaams Fonds voor de Letteren op de Contrabas: Als iedereen (kruimels) krijgt van de Fondsen klinkt het verwijt dat er geen beleid wordt gevoerd en als niet iedereen wat krijgt dan wordt er misschien wel een beleid gevoerd, maar is er gemopper en gekrakeel bij diegenen die niets hebben gehad.
Ik vind het altijd leuk om lezen, maar op het eind ook een beetje deprimerend. Iedereen heeft de indruk dat het beter kan, maar het is onwaarschijnlijk dat die betere oplossing minder gemopper teweeg zou brengen. En dan bekruipt je het gevoel dat je over tien jaar, net zoals tien jaar geleden, hetzelfde gemopper zal horen opstijgen (gesteld dat de maatschappij het subsidiëren van literatuur nog belangrijk genoeg vindt om er daadwerkelijk een beetje gelds in te stoppen). En dan gooit Olaf Risee er nog een post over subjectiviteit achteraan.

Dit stukje werd gepost op Wednesday, August 30th, 2006 in de categorie Nieuws.