Tegengif
Debuten die al stof doen opwaaien voor ze gepubliceerd zijn, Tegengif van Judith Visser is zo een boek. ChickLit.nl heeft er een nieuw genre voor uitgevonden: bitchlit, “een genre met een heel eigen doelgroep”. Nieuwe doelgroepen, dat is altijd leuk. Als je wat wil verkopen dan toch. Maar terug naar de stofstormen. Het verhaal van Tegengif (in essentie een onwaarschijnlijke veriatie op het thema van de teleurgestelde liefde) blijkt zich onder andere in een Rotterdams bordeel af te spelen, “het bekende privéhuis Bergweg 219b“. Haw haw, zeg nooit zomaar bordeel tegen een privéhuis. Klanten van dit etablissement waren blijkbaar bang herkend te worden en die angst werd opgepikt door Geenstijl.nl en zo verder de dagbladen in. Lekker meegenomen allemaal, een tv ploeg van de Vara kon alvast wat opnames gaan maken en was van harte welkom aan de Bergweg, zaakwaarnemer Hans “die in het boek Jan heet” wil alvast persoonlijk zijn eigen exemplaar overhandigd krijgen.
Bordelen en hoerenloperij doen het altijd goed, maar toch kan je je niet goed voorstellen dat de zaakwaarnemer van de bordelen waarin Grünberg Christiaan Beck laat rondlopen een tv ploeg in zijn tent zou willen hebben. Ik heb zo het gevoel dat de “ontluisterende tocht door de wereld van de betaalde seks in Rotterdam” niet zo erg ontluisterend zal zijn, maar voor wie toch nog nieuwsgierig zou zijn: het boek is aangekondigd voor 29 september. Als al het stof tegen dan tenminste al niet is gaan liggen.
